راپونزل در نقاشی من یک دختر ایده آل گراست که خودش را در طبقه ی آخر قلعه ی ذهن خودش زندانی کرده است. ایده آل ها از بچگی در ذهن این دختر شکل گرفته اند و کسی نمیتواند او را بخاطر علایق و ایده آل هایش سرزنش کند. راپونزل مو بلند زیبای نقاشی من خیلی تنهاست. هر وقت که دست از قلعه ی ایده آل هایش بردارد و به دنبال واقعیت ها برود دنیایش رنگ های دیگری را هم به چشم خواهد دید.
این دومین اثر از مجموعه ی ذهن زیبا است. راپونزل در این نقاشی نماد یک فرد کمال گرا هست. کسی که خودش رو در بالاترین برج جهنمی آرزوهاش اسیر کرده و از دور حسرت نداشته هایش را میخورد. ایده آل ها در ذهن او آنقدر سنگینی میکند که راپونزل محصور در رویای رسیدن به آن ها شده است. لبخند راپونزل یک لبخند ناشی از ناآگاهی هست.
مدیوم : پودر رنگ، راپید، گواش
اندازه (cm) : 14.5 * 20
سال خلق اثر : ۲۰۱۶
هنوز نظری ثبت نشده است